Het huidig hulpverleningsaanbod voor slachtoffers én plegers van familiaal geweld is onvoldoende aangepast aan de veranderde context. Tot deze conclusie komt Kris De Groof, stafmedewerker van het Steunpunt Algemeen Welzijnswerk. “De verschillende geweldvormen binnen het gezin vertonen meer gelijkenissen dan verschillen” stelt Kris De Groof. “Mensen die geweld plegen ten aanzien van hun partner lopen het risico ook gewelddadig op te treden naar hun kinderen. Huidige daders blijken vaak vroegere slachtoffers te zijn, zo keren bijvoorbeeld kinderen zich later tegen hun gewelddadige ouders. Daarom is een opsplitsing van de hulpverlening naar geweldvormen in het gezin niet altijd aangewezen, terwijl dit nu net wel gebeurt.” Kris De Groof pleit dan ook voor meer samenwerking tussen de verschillende hulpverleners.
Het Steunpunt Algemeen Welzijnswerk wil daarom ook af van de zwart wit benadering van familiaal geweld in termen van dader en slachtoffer, en pleit voor een laagdrempelige aanpak in een vroeg stadium.

Een laagdrempelig onthaal is vooral belangrijk omdat mensen die geconfronteerd worden met geweld in het gezin vaak niet zelf de stap naar hulpverlening (durven) zetten. Politie, huisartsen, onthaalmoeders, enzovoort kunnen het probleem sneller oppikken, en de hulpverlening moet hierop aansluiten. De Centra Algemeen Welzijnswerk bieden onthaal en begeleiding voor slachtoffers én plegers. Vanuit het algemeen welzijnswerk is een scala aan antwoorden mogelijk, van relatiebegeleiding tot het onderdak bieden aan de partner die de situatie wil ontvluchten.
In een zopas verschenen dossier maakt Kris De Groof een literatuurstudie over familiaal geweld, en brengt ze het aanbod van de Centra Algemeen Welzijnswerk m.b.t. intrafamiliaal geweld in beeld. Hierbij gaat ze uit van de huidige situatie, en laat ze zich door buitenlandse voorbeelden en literatuur inspireren over wat een wenselijk hulpverleningsaanbod zou kunnen zijn.

Kris De Groof Steunpunt Algemeen Welzijnswerk kris.degroof@steunpunt.be 03/340.49.28