 |
Het jaarthema 2006 van FEANTSA, de Europese koepel van thuislozenverenigingen is ‘Thuisloosheid en Gezondheid’. Een van de acties in dit kader was het ontwikkelen van een vormingsreeks t.b.v. alle hulpverleners in thuislozenwerkingen in Vlaanderen gericht op de verbetering van de hygiëne in opvangcentra en het beter omgaan met medicatiegebruik van cliënten. Dit werd ons mogelijk gemaakt door een subsidie van de Minister van Maatschappelijke Integratie. Via de diverse overleggroepen van het Steunpunt hebben we vastgesteld dat er een gebrek is aan voldoende informatie en competentie bij hulpverleners inzake omgaan met medicatiegebruik van cliënten en m.b.t. hygiëne. Met deze actie wilden we niet enkel aan informatieoverdracht doen. Uiteindelijk willen we komen tot een kwaliteitszorgsysteem voor medische, hygiënische en farmaceutische zorg in de thuislozenzorg. Dit betekent dat we, rekening houdend met de wettelijke bepalingen ter zake, met de hulpverleners van de thuislozenzorg willen komen tot een afsprakenkader binnen de sector. Het faciliteren van en toeleiden naar gezondheidszorg vereist in eerste instantie een goed zicht op de noden van de cliënten, de werkingen en de mogelijkheden. Opdat deze reeks daadwerkelijk tegemoet zou komen aan de noden van de werkers hebben we dan ook eerst ons oor te luisteren gelegd in de verschillende overleggroepen.
|
|
Zoals verondersteld bleek er effectief grote onduidelijkheid over én nood aan informatie over besmettelijke ziekten zoals ondermeer TBC en Hepatitis. Het preventiebeleid in de CAW’s heeft, mede onder impuls van de welzijnswet van 4 augustus 1996, deze thema’s op de kaart gezet maar de kennis hierover in de dagdagelijkse werking met thuislozen ontbreekt veelal. Ook rond het hele medicatieluik: hoe ermee omgaan, het bewaren, verstrekken enz. rijzen veel vragen. Men weet ondertussen dat het een en ander verre van wettelijk is, maar het moet gebeuren en hóe moet het dan wel ? De verantwoordelijkheden zijn niet altijd duidelijk. De wettelijke marge en aansprakelijkheden evenmin. Het is ook maar de vraag of de letter van de wet wel kan toegepast worden in de praktijk van de thuislozenzorg. Anderzijds is er grote behoefte om te weten wat mag en wat niet. Hulpverleners hebben ook nood aan vorming over hoe ze hiermee moeten omgaan, wat motiverend kan werken, hoe bemoeiend je mag zijn…
|