De bezoekruimten gaan uit van de volgende uitgangspunten:

Artikel 9 van het Internationaal Verdrag voor de Rechten van het Kind, dat als volgt luidt: “Elk kind heeft het recht om bij zijn/haar ouders te leven, tenzij dit niet in het belang van het kind zou zijn. Elk kind heeft het recht om in persoonlijk contact te blijven met beide ouders wanneer het van één of beide gescheiden leeft.” De bezoekruimte gaat er van uit dat het de verantwoordelijkheid is van beide ouders om het recht van het kind op een relatie met elk van hen en met voor het kind belangrijke anderen, te respecteren en mogelijk te maken.  Zich baseren op wetenschappelijk onderzoek waaruit blijkt dat niet de scheiding op zich negatief is voor een kind maar de mate van conflict tussen de ouders. Lang aanslepende, hevige conflicten tussen ex-partners waarbij kinderen inzet worden van de strijd, hebben een negatieve impact op de ontwikkeling van het kind. Het is daarom van groot belang dat ouders na de scheiding op een constructieve manier met elkaar leren omgaan en hun conflicten leren oplossen zonder hun kinderen erbij te betrekken. In voorkomend geval ervan uit gaan dat een gerechtelijk vonnis dient nageleefd te worden. In het uitbouwen van een passend contact tussen het kind en de ouder met het recht op persoonlijk contact, de ouders ondersteunen in het leren beheersen van hun conflicten op ex-partnerniveau en het ontkoppelen van de ex-partnerrol en de ouderrol. De bezoekruimte neemt hierbij geen standpunt in ten opzichte van het conflict of de context. Een ‘transitruimte’ te zijn als overgang naar een regeling zonder tussenkomst van HET CAW. De begeleiding is in die zin altijd tijdelijk.

Meer weten over kinderrechten:

 

Kinderrechtencommissariaat	Kinderrechtswinkel